16 wrz 2016

'I wrzucą was w ogień' P. Patykiewicz

Tytuł:  I wrzucą was w ogień  (oryginalnie: -)
Autor: P. Patykiewicz (tłumacz: -)
Cykl: Dopóki nie zgasną gwiazdy
Ilość stron: 447
Wydawnictwo: SQN (w roku: 2016)

Bierze udział w wyzwaniach: 52 książki w ciągu roku, ABC Czytania

Opis:
Z chłopca wiecznie goniącego za przygodą Kacper wyrósł na twardego mężczyznę. Życie w konserwatywnej społeczności, ciągłe zagrożenia i trudne decyzje zahartowały go i uczyniły wzorem dla wielu. Teraz musi udać się w nieznany świat cywilizacji wyrosłej na gruzach miasta sprzed Upadku. Ceny takiej jak ta, którą przyjdzie mu zapłacić za ocalenie córki, nie żądano od nikogo przed nim.


Opinia:
Oczywiście, jak to ja, nie wiedziałam, że biorę się za drugą część cyklu. Jednak tutaj pochwała dla autora - napisał książkę tak, aby nawet nie znając pierwszej części, można było się zorientować w fabule i wydarzeniach z Dopóki nie zgasną gwiazdy. Styl jest bardzo opisowy, szczegółowy, rzadko zabarwiony humorem, choć to akurat pasuje do mrocznego klimatu społeczności upadającej.

Wiecie, że do tej pory za specjalnie nie polubiłam książek postapokaliptycznych. Sięgnięcie po pana Piotra było próbą dla mojej ukochanej rodzimej twórczości (do tej pory czytałam tylko zagraniczne postapo). Czy książka zdała test?
Nie dowiedział się, czy parch to kara za grzechy, czy też zwyczajna choroba, która może dotknąć każdego, za to w ciszy pustej nawy zrozumiał wreszcie, dlaczego ksiądz Rafał wolał szukać Boga na Lodowcu niż tutaj.
Autor wykreował doprawdy ponurą rzeczywistość ludzi oślepionych, aby przetrwać. Zderzył też ze sobą brutalnie dwa pokolenia - stare, pamiętające ucieczkę z Gór oraz nowe, które urodziło się widząc, a także dwie społeczności - Ludzi Lasu oraz Miasta. Cała fabuła kojarzy mi się z dekadentyzmem, końcem, upadkiem. I podobało mi się to, zdecydowanie nasze rodzime postapo zdało test! Akcja toczy się umiarkowanym tempem, aby momentami przyspieszać i zatracać czytelnika w mrożących krew w żyłach momentach. Jedyne, co mi się dłużyło - to niektóre opisy rozterek wewnętrznych bohaterów, ponieważ książka była nimi przepełniona, a wiecie, że to niespecjalnie do mnie przemawia.

Mamy tutaj obraz rodziny, nie boję się powiedzieć, patologicznej. Kacper (ojciec) spędzający więcej czasu na wykopach niż z rodziną, Mira (matka) nie potrafiąca otworzyć na siebie dzieci i niepanująca nad rodzinnym ogniskiem, Maciek (syn) porywczy, indywidualista, który oddala się od rodziny pod pierzyną z sekretów i kłamstw oraz Kaśka (córka) uciekająca z technikiem do Miasta goniąc za ułudą. Autor pokazuje miłość, ale w trudnej, bolesnej odsłonie. Zdecydowanie polubiłam Kaśkę za jej upór, jednak czasami zachowywała się idiotycznie. Za to, paradoksalnie, moim ulubionym bohaterem jest Lech - egoistyczny, ale gdzieś pod tą grubą warstwą z obojętności i podstępu ukrywający ciepłe uczucia, jak współczucie czy dobroć. Uważam, że autor wykreował naprawdę ciekawe i realne postaci, choć mnie osobiście ich osobowości denerwowały, ponieważ prawie każdy z nich uważał, że wszystko, co robi, robi najlepiej i najlepiej się zna. Wyjątkiem pośród nich był ksiądz Rafał, którego przemowa na dachu kaplicy była wstrząsająca i za nią głównie go polubiłam.
Jesteście latoroślą, którą odcięto od winnego krzewu i która będzie spalona. Nie wiecie o tym, wydaje wam się, że żyjecie, ale to tylko złudzenie, nic więcej.
Podsumowując, zdecydowanie kiedyś sięgnę po Dopóki nie zgasną gwiazdy, ale nie będzie miało to miejsca w najbliższym czasie, ponieważ I wrzucą was w ogień to nie lekka lektura. To historia, nad którą należy się zastanowić. Nie da się jej przeczytać w jeden wieczór, ale uważam, że warto poświęcić jej więcej czasu, bo fabuła i bohaterowie są tego warci. Czekam na kontynuację!

Za egzemplarz serdecznie dziękuję wydawnictwu SQN!


17 komentarzy:

  1. nie czytałam jeszcze pierwszego tomu, ale mam go w planach. warto, jeśli kontynuacja też jest w porządku. pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No ja być może sięgnę, ale wątpię, że jeszcze w tym roku :P

      Usuń
  2. Hahaha, właśnie tak patrzę, że to druga część i się dziwię, bo nie mogłam sobie przypomnieć, kiedy czytałaś pierwszą... xDD No. I w końcu się dowiedziałam, że zrobiłaś to, co zawsze xD
    Dekadentyzm? o.O Mam stanowczo dość o tym... xD to jest zbyt przygnębiające xD
    Ale i tak chcę to kiedyś przeczytać :D Tyle że ja wolę zacząć od części pierwszej :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hahahha, czy tylko ja nie wiedziałam, że to druga część? :P
      Pfff, normalnie powinnam walnąć focha za tak bezczelne naśmiewanie się ze mnie :P
      No, znam trudne słowa, polski w szkole jednak czasem się przydaje :P

      Usuń
  3. Zaintrygowałaś mnie! Postapo czytam tylko to bardziej znane, a to wydaje się dość ciekawe, zwłaszcza ci bohaterowie, których trudno polubić.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No u mnie postapo to gatunek, który mnie raczej nie zachwyca, a skoro nie podobały mi się Igrzyska, a pan Patykiewicz dał radę mnie zadowolić - to już coś znaczy :)

      Usuń
  4. ja mam ambitne plany co do tej serii, ale chyba nie w najbliższym czasie :D Mam multum książek do przeczytania i teraz potrzebuje lekkich i szybkich lektur :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No nie, nie nazwałabym tego lekką i szybką lekturą :P

      Usuń
  5. Mam w planach "Dopóki nie zgasną gwiazdy", więc pewnie wkrótce przeczytam również kontynuację. Słyszałam sporo dobrych opinii o tej serii, mam nadzieję po nią sięgnąć.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oby ci się udało, choć po pierwszą część to i mi wypadałoby sięgnąć :P

      Usuń
  6. Pierwszy tom bardzo mi się spodobał i koniecznie będę musiała sięgnąć po drugi.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To czekam na twoją recenzję tej książki :)

      Usuń
  7. Nie słyszałam l tej książce ale zaintrygowałaś mnie. Chyba jednak najpierw sięgnę po pierwszy tom :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Okrutnie się ze mnie naśmiewacie no xD
      Ale miłej lektury :)

      Usuń
  8. Nie powinno cię to zdziwić, że nie przeczytam. ;d

    OdpowiedzUsuń
  9. Słyszałam coś o tej serii, ale nie czytałam. Dobrze zrozumiałam, że tam większość ludzi jest ślepa? I ich dzieci widzą?
    Ja lubię takie książki, więc na pewno po nią sięgnę :D

    Susette
    CHOCOLADZIX - KLIK

    OdpowiedzUsuń

Nie piszcie linków w komentarzach - zawsze odwiedzam Wasze blogi!

Za każdy komentarz osobie, która przeczytała post dziękuję ☻